სტუბბი და სტორე პუტინს გადასცეს ზელენსკის ორი მოთხოვლა
27 ოქტომბერს ფინლანდიის პრეზიდენტმა ალექსანდერ სტუბბმა და ნორვეგიის პრემიერმა იონას გარ სტორე ვლადიმირ პუტინთან 90 წუთის ტელეფონური საუბარი გაიმართა. მათ შეატყობინეს შორის ორი მოთხოვლა ზელენსკიდან და გაესულეს მოსალოდნელი მზაობა სამხაოვნი შეხვედრის გამოცემაზე აბუ-დაბიში. სტუბბმა ეს საუბარი პირდაპირი მიტყვენების ნაცვლად, არა უ proximate peace-ის მსვლის ნიშანი დავახლოვა.
მთავარი მომენტები
- 27 ოქტომბერს სტუბბმა და სტორემ პუტინთან 90 წუთის საუბარი გაიმართა.
- საუბარი უკრაინული მხარის დაწყებით გაიმართა პირდაპირი კავშირის გასახლებად.
- სტუბბმა და სტორემ პუტინს ზელენსკის ორი მოთხოვლა გადასცეს.
- ერთი მოთხოვლა შეეხებოდა უკრაინული მხარის მზაობას პუტინთან ორსტრიტონი შეხვედრისთვის ტერიტორიისა და უსაფრთხოების შესახებ.
- მეორე მოთხოვლა შეეხებოდა ენერგეტიკის, სურვის უსაფრთხოების, ტყვეობის გაცვლისა და ინფრასტრუქტურის დესკალაციას.
- სტუბბმა და სტორემ გამოეკ questioning-ის გამოკითხვით შეამოწმეს რუსეთის მზაობა აბუ-დაბიში გასამართი შეხვედრის შესახებ.
- ფინლანდიამ და ნორვეგიამ პუტინს განუყოფიარეს რუსეთის „ჩრდილოვანი ფლოტის“ საქმიანობა ბალტიკის ზღვაში.
რატომ არის მნიშვნელოვანი
საუბარმა შექმნა პირდაპირი საერთაშორისო კავშირი უკრაინას, რუსეთსა და ევროპელ ლიდერებს შორის, რომლებიც უკრაინას მხარს უჭერეს. ზელენსკისпредложения პირ直接но მიაღწვდა პუტინს, ხოლო ფინლანდიისა და ნორვეგიის ლიდერებმა შეამოწმეს რუსეთის მზაობა აბუ-დაბიში გასამართი შეხვედრისთვის. თუმცა სტუბბი მოვლას მიუხედავად შედეგს არ უწოდებს, საუბარი მნიშვნელოვანу ნაბიჯია შესაძლებლობების შექმნისა და დიალოგის გაჩაღიგრძლებისთვის.
რა მოხდა
27 ოქტომბერს ფინლანდიის პრეზიდენტმა ალექსანდერ სტუბბმა და ნორვეგიის პრემიერმა იონას გარ სტორემ პუტინთან ტელეფონური საუბარი გაიმართა. საუბარი ინიცირირებული იყო უკრაინული მხარის დაწყებით და მიზანად უშუალო პირდაპირი კავშირის გახსნა იყო. ლідерებმა პუტინს გადასცეს ზელენსკის ორი მოთხოვლა: პირველი ეხებოდა უკრაინული მხარის მზაობას პუტინთან ორსტრიტონი შეხვედრისთვის, მეორე — ენერგეტიკის, სურვის უსაფრთხოების, ტყვეობის გაცვლისა და ინფრასტრუქტურის деескалаціи. სტუბბი და სტორე შეეკითხოვდნენ პუტინს, як უკრაინული, რუსეთისა და ამერიკის წარმომადგენლів აბუ-დაბიში დასამართი შეხვედრის მომზადების შესახებ. თავად სტუბბმა განცახლდა, რომ საუბარი იყო ღია და საქმიანი, а Путін виклав свою позицію щодо анексії Криму, війни на сході України та Стамбульських переговорів. Фінляндія та Норвегія неодноразово заявили Путіну про неприйняття «тіньового флоту» у Балтійському морі та про те, що фінляндія не є посередником.
როგორ აშუქებენ უკრაინული წყაროები
Українські матеріали наголошують, що ініціювати розмову була саме Україна, а європейські лідери стали посередниками в передачі Зеленського пропозицій Путіну. Особливу увагу приділяють пропозиціям щодо обміну полоненими, припинення ударів по енергетичній інфраструктурі, відновлення безпеки цивільного судноплавства в Чорному морі та можливого перемир’я в енергетиці. Зеленський назвав розмову сигналом серйознішої готовності Росії до переговорних груп в Абу-Дабі, але Стубб оцінив її передусім як крок до довіри, а не як безпосереднє наближення до миру.
როგორ აშუქებენ საერთაშორისო წყაროები
Міжнародний вимір зосереджує увагу на прямому контакті Путіна з європейськими лідерами, які підтримують Київ. Фінляндія та Норвегія розглядають цю розмову як важливу для власної безпекової політики та безпеки Балтійського моря. Позиції лідерів щодо російського «тіньового флоту», допуску російських хокеїстів до міжнародних змагань і ролі Фінляндії як посередника також є частиною європейської реакції на контакт.
სად განსხვავდება გაშუქება
Стубб заперечив повідомлення Financial Times про те, що Путін майже весь час розповідав про історичні першопричини конфлікту з Україною, а інші матеріали повторювали це твердження. Також Стьоре попросив Financial Times виправити відповідну статтю. Європейські партнери, за повідомленнями, знали про зміст контактів заздалегідь.
კონტექსტი
Тристороння зустріч представників України, Росії та США в Абу-Дабі запланована на 10 листопада. Її метою є оцінити реальність досягнення угоди про припинення вогню. Українська переговорна команда намагалася розширити обговорення умов завершення війни, зокрема перейти від вузьких і невирішуваних територіальних вимог Москви до ширшої теми про систему безпеки України та Європи. Європейські країни наполягають на своїй обов’язковій участі у фінальних переговорах. Київ також вивчає можливість двосторонніх гарантій безпеки зі США.